Złość

Jedyne uczucie, które teraz wypełnia mnie całą to złość. Resztkami sił powstrzymuję się przed pobiciem ludzi, którzy mnie otaczją. Przekleństwa mimo, że zajmują moje myśli nie wypływają z ust. Ukojenie przychodzi w muzyce, która jest jak lek, jedyny tak dobry, a jednocześnie niedostępny na receptę. Ten dzień to porażka. Jedna, wielka porażka. Czekam aż się skończy, a ja odpłynę z Morfeuszem zapominając o nim i dzisiejszych wydarzeniach. Tymczasem po moich policzkach spływają łzy, a ja wydaję niemy krzyk.

 Tak wciąż moje dzieła

„Aniołek”

Aniołku mój, zaśnij  już,

Otulę Cię kołderką z obłoczków.

Na Twe oczka sypnę gwiezdnym pyłem,

 I znów skradnę sen Morfeuszowi

By nic już Cię nie dręczyło

Odgonię złe demony, a madonny ukołyszą Cię do snu

Choć tyle mogę Ci dać, bo jutro

Znów będę tylko twoją siostrą…