Jedyne czego teraz chcę to przetrwać ten wieczór... bez ciebie. Wiesz, próbowanie zapomnieć o tobie nie wychodzi mi najlepiej. Gdy cię widzę muszę się zmuszać by odwrócić wzrok, być chłodna, odmawiać na twoje prośby. Udawać, że jestem obojętna gdy patrzysz na inną dziewczynę. Coraz lepiej idzie mi to ignorowanie, jednak ty, jak gdyby przeczuwając mój plan robisz wszystko by utrudnić mi te decyzje. Stajesz się milszy, chcesz się zbliżyć? Dlaczego teraz gdy próbuję posprzątać ten cały bałagan w mojej głowie i spróbować żyć tak, jak wtedy gdy jeszcze cię nie znałam. Mówią, że każdy prawdziwy artysta przeżył smutną, czasem nieodwzajemnioną miłość... mam już zacząć pisać hit, czy poczekać, aż dotknę dna?
